خر برفت و خر برفت و خر برفت

 

این مثل را در مورد افرادی می گویند كه از دیگران تقلید نابجا و كوركورانه می كنند و خیر و صلاح خویش را در نظر نمی گیرند.

روزی بود؛ روزگاری بود؛ درویش پیر و شكسته ای بود معروف به درویش غریب دوره گرد كه از مال دنیا فقط صاحب خری بود كه سوار آن می شد و از این ده به آن ده می گشت تا لقمه نانی پیدا كند. درویش، شب به هر آبادی می رسید سراغ خانقاه یا مسجد را می گرفت و شب را در آنجا می گذراند. اگر خانقاه و مسجدی نبود به حمام آبادی می رفت و شب را در آنجا صبح می كرد و اگر دستش از همه جا كوتاه می شد به خرابه ای می رفت و خرش را كنار خرابه می بست و پالان خر را زیر سرش می گذاشت و می خوابید.

ادامه نوشته

ضرب المثل

چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است

چون مطلبی آنقدر واضح و روشن باشد که احتیاج به تعبیر و تفسیر نداشته باشد، به مصراع بالا استناد جسته و ارسال مثل می کنند.

این مصراع از شعری است که ناظم ِ آن را نگارنده نشناخت:

پرسی که تمنای تو از لعل لبم چیست آنجا که عیانست چه حاجت به بیانست

طبسی حائری در کشکولش آن را به این صورت هم نقل کرده است:

خواهم که بنالم ز غم هجر تو گویم آنجا که عیانست چه حاجت به بیانست

ولی چون بنیانگذار سلسله گورکانی هند مصراع بالا را در یکی از وقایع تاریخی تضمین کرده و بدان جهت به صورت ضرب المثل درآمده است، به شرح واقعه می پردازیم:

ظهیرالدین محمد بابر (888 - 937 هجری) که با پنج پشت به امیر تیمور می رسد، مؤسس سلسله گورکانیه در هندوستان است. بابر در زبان ترکی همان ببر- حیوان مشهور- است که

ادامه نوشته

سیب وسرکار

این سیب، بهترین سیب، شکل سیب، سر سیب، کار سیب، گذاشتن سیب،

 یه سیب، آدم سیب، الافه سیب.

حالا سیب هارو حذف کن از اول بخونش !

کلاغ سیاه

 

                  

                    کلاغ سیاه هیچکس را دوست نداشت .

                                پروانه ی زیبایی عاشق او شد و نظر اورا به خود جلب کرد .

                                                      پروانه رفت و کلاغ تا ابد عاشق ماند

                                                                            و دیگر پروانه ای را نخورد

 

نماز وروزه هاتون قبول عیدتون مبارک

                     

                             

 

سرك کشي

دوستان گوي وميدوني عزيزم سلام

قدم يازدهم را من پارسال خواندم وخيلي لذت بردم البته در خانه ما بحث زيادي در مورد آن شد  حرفي پدر من زد كه يادم نمي رود البته دقيقش را يادم نيست مي گفت اين شيركوچولو منو ياد آدم هايي مي اندازد كه از روي خود خواهي ويا راحت طلبي خود را اصطلاحا دست تقدير مي سپارند وخود را اسير برخي عقايد مي كنند .البته در آخر اين كتاب يه بوهاي خوبي مي ايد

موفق باشيد